Blog: 'We kunnen niet zonder elkaar'

Terug naar overzicht

Blog: "We kunnen niet zonder elkaar'

Door: David Nooitgedagt, directeur AvP

In de laatste Fysiopraxis staat een mooi interview met een fysiotherapeut, een podotherapeut en een registerpodoloog. Zij werken samen in een sfeer van openheid en respect naar elkaar. Ze voelen zich zelfs afhankelijk van elkaar. De kop van het artikel luidt: ‘We kunnen niet zonder elkaar’. Dat is recht doen aan de werkelijkheid. En het ademt een heel andere sfeer uit en geeft veel meer mogelijkheden dan een houding van: ‘ik ben de bewezen professional’.
 
Mooi om te lezen hoe ze vervolgens om beurten praktijkvoorbeelden gebruiken om hun wederzijdse afhankelijkheid te onderstrepen. Zoiets getuigt van zelfvertrouwen, want er is wat lef voor nodig om je beperkingen te erkennen en je open te stellen voor hulp van anderen.
 

Interdisciplinaire samenwerking

Je ziet het trouwens steeds meer: goede samenwerking tussen registerpodologen en podotherapeuten, heel vaak in combinatie met een fysiotherapeut, een (medisch) pedicure, een orthopedisch schoenmaker of andere disciplines en natuurlijk de huisarts. In de wijk of onder hetzelfde dak. Verderop in dit themanummer over de voet van Fysiopraxis (KNGF) zie je meer voorbeelden van dergelijke samenwerking. Het hielpijncentrum van Podozorg Nederland is wat dit betreft natuurlijk ook een schoolvoorbeeld in het domein van de voetzorg.
 
De sfeer van onderling respect en ‘samen komen we verder’ maakt me enthousiast en dan denk ik: als ik geen onderwijsman was en zelf iets met voeten deed, dan zou ik daar ook wel willen werken. Lekker elkaar scherp houden en vooruit duwen op een duidelijk domein in de zorg. Dan komt er zoiets van: We gaan samen Nederland op de been houden, in beweging houden, fit houden! En met 34 miljoen voeten in Nederland waarvan 57% met voetproblemen te maken krijgt[1], hoef je voorlopig niet bang te zijn dat je elkaar als voetzorgverleners de kaas van het brood eet.
 

Werk samen

‘Werk samen in het belang van uw vak en vooral in het belang van de patiënt.’ was de derde opdracht van minister Schippers in haar videoboodschap op het laatste Jaarcongres voor de Podologie. Het artikel illustreert dit heel mooi, bijvoorbeeld in deze quote van de fysiotherapeut: ‘Niemand heeft alle kennis, maar samen komen we heel ver.’ Dat is dus in het belang van de patiënt.
 
Maar het kan meer en beter, en samenwerken gaat niet vanzelf. Dan moet je over drempels heen stappen en misschien ook wel eens door een muur heen breken. Drempels van onzekerheid, angst voor concurrentie, muren van vooroordelen, een stukje eigen trots? Voor samenwerken is openheid nodig en je ook kwetsbaar durven opstellen. Alleen woorden zijn niet genoeg, het moet oprecht zijn.

Samenwerken begint in de opleiding 

En samenwerken in het veld begint natuurlijk al in de opleiding. Iedere student moet daarop worden voorbereid en krijgt van onze docenten te horen: zoek de samenwerking op in je omgeving, met collega’s, concurrenten, andere disciplines. Je hebt niets te verliezen, alleen maar te winnen. En het docententeam geeft zelf het goede voorbeeld. In de vierjarige deeltijdopleiding tot registerpodoloog zien de studenten een mooie mix van gedreven professionals in de zorg als docent voorbij komen: registerpodoloog, fysiotherapeut, podotherapeut, medisch pedicure, orthopedisch schoenmaker. En bijvoorbeeld een orthopedisch chirurg als gastdocent.
 
Niet zo verwonderlijk dus dat we hard gaan en dat we heel ver komen in de ontwikkeling van zowel de opleiding als het beroepsprofiel. Zo kun je de beste worden zonder dat je per se de beste genoemd wilt worden.
 

[1] http://www.huisarts.nl/voetproblemen-een-groot-probleem/